|
ترجمه و تفسیر آیات درس یازدهم :
«وَِ مِنَ النّاسِ مَن یَتَّخِذُ مِن دونِ اللهِ اَنداداً یُحِبّونَهُم کَحُبِّ اللهِ وَالَّذینَ ءامَنوااََشَدُّ حُبًّا لِلهِ(بقره،165)
ترجمه : و بعضی از مردم همتایانی به جای خدا می گیرند مانند دوستان خدا دوستشان میدارند به کسانی که ایمان آوردند به خدا محبّت بیشتری دارند.
تفسیر:
در این آیه روی سخن متوجه کسانی است که از دلایل وجود خدا چشم پوشیده ودر راه شرک وبت پرستی تعدّد خدایان گام نهادند،سخن از کسانی است که در مقابل معبودان پوشالی سر تعظیم فرود آورده و به آن ها عشق می ورزند،عشقی که تنها شایسته ی خداونداست که منبع همه ی کمالات و بخشنده ی همه ی نعمت هاست،نخست می گوید: عشق مومنان از عقل وعلم معرفت سر چشمه می گیرد . امّا عشق کافران از جهل و خرافه و خیال به همین دلیل ثبات و دوامی ندارد.
قُل لا اَساَلُکُم عَلََیهِ اَجرًا اِلَّا المَوَدَّةَ فِی القُربی(شوری،23)
ترجمه: بگو من از شما در برابر ان (رسالت خود) مزدی طلب نمی کنم مگر دوستی درباره ی خویشاوندان.
شأن نزول: هنگای که پیامبر وارد مدینه شد،وپایه های اسلام نیز محکم گردید،انصار گفتند: ما خدمت رسول خدا (ص)می رسیم وعرض می کنیم:اگر مشکلات مالی پیدا شد این اموال را بدون هیچ گونه قید وشرط در اختیار شما قرار می دهیم . هنگامی که این سخن را خدمتش عرض کردند این آیه نازل شد.ورسول اکرم برایشان تلاوت فرمودند.آنها با خوشحالی ورضا و تسلیم از محضرش بیرون آمدند امّا منافقان گفتند:این سخنی است که او بر خدا اقتدا بست ،وهدفش این است که ما را بعد از خود در برابر خویشاوندانش ذلیل کند.
قُل ما سَاَلتُکُم مِن اجرٍ فَهُوَلَکُم اِن اَجرِیَ اِلّا عَلَی اللهِ وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیءٍ شَهیدٌ(سَبا،47)
ترجمه: بگو آنچه من از شما مزد خواستم پس ان هم برای شما باشد نیست مزد من مگر بر خدا و او بر هر چیزی شاهد است.
تفسیر: در این آیه قبل از سخن از دعوت به تفکّر و نفی هرگز نه عدم تعادل روحی از پیامبر (ص)بود.در این آیه سخن از عدم مطالبه ی اجز و مزد در برابر رسالت است.من شما را دعوت به تفکّر کرده ام اکنون بیندیشید چه چیز سبب شده است که من را از عذاب شدید الهی جدا کند؟چه سود مادی از این کار عاید من می شود؟
من اصولاً از شما اجر و پاداشی نخواسته ام ،اگر می بینید من در بعضی از سخنانم که از سوی پروردگار آورده ام و به شما گفته ام:من از شما پاداشی نمی طلبم جز دوستی خویشاوندانم.این نیز سودش به خود شما بازگشت می کند.چرا که مودّت ذی القربی بازگشت به مسئله ی«امامت و ولایت» است که آن نیز برای ادامه ی حیات شما ضروری است.ودر پایان آیه می فرماید: و او بر هر چیز شاهد و گواست
اگر من پاداشم را از او می خواهم به خاطر آن است که او از همه ی اعمال و نیّات من آگاه است .» (نوشته شده توسط مهران شاهپوری از دبیرستان دهخدا-تنکابن)
. درس يازدهم : دوستي با حق
|